Paslanmaz bir makine muhafazası uzaktan düzgün görünürken yakın renderda yüzeyi dalgalı, kenarları siyah veya köşeleri kırık çıkabilir. Bu belirtiler yalnızca malzeme ayarından kaynaklanmaz. Üst üste binen yüzeyler, açık sınırlar, gereksiz küçük kenarlar ve yanlış smoothing ilişkileri de ışığın yüzeydeki davranışını etkiler. İyi topoloji, her modeli daha fazla poligonla doldurmak değildir; modeli amaçlanan görüntüye ve değişiklik ihtiyacına göre düzenlemektir.

Önce hatanın yerini bulun

Modelin bir kopyasını ayırın ve karmaşık malzemeyi geçici olarak sade gri bir malzemeyle değiştirin. Tek bir geniş ışık altında farklı açılardan bakın. Dalgalanma hâlâ görünüyorsa geometriyi inceleyin. Sadece kaplama açıkken oluşuyorsa normal haritası, UV ölçeği veya yansıma ayarı da araştırılmalıdır. Birden fazla değişkeni aynı anda düzeltmek, hangi müdahalenin işe yaradığını gizler.

Görünüm penceresinde kenar gösterimini açın. Bir düz yüzeyde çok küçük ve düzensiz üçgenlerin kümelendiği bölgeler, Boolean sonrasında kalan dar parçalar ve üst üste duran kenarlar özellikle incelenmelidir. Açık sınırları Border seviyesinde kontrol edin. Gerçekten açık olması gereken bir sac kenarıyla yanlışlıkla kopmuş bir yüzeyi aynı şekilde kapatmayın.

Kenarı neden hafifçe yumuşatıyoruz?

Gerçek parçalar çoğu zaman matematiksel olarak sonsuz keskin köşelerden oluşmaz. Küçük bir pah veya radyüs, ışığın kenarda okunmasını sağlar. Chamfer değerini modelin ölçeğine ve kameranın mesafesine göre seçin. 500 mm genişliğindeki bir gövdeye 20 mm pah vermek parçanın karakterini değiştirebilir; çok küçük bir değer ise uzaktaki renderda görünmeyebilir. Önce tek kenarda deneyin, sonra benzer kenarlara uygulayın.

Pahın çevresinde kısa kenarlar varsa yeni yüzeyler birbirine yaklaşabilir veya kesişebilir. Böyle durumlarda yalnızca segment sayısını artırmak çözüm değildir. Pah genişliğini azaltın, çevre geometrisini sadeleştirin veya köşenin yapısını yeniden kurun. Sıkışmış köşeyi daha fazla bölümleyerek kusuru saklamak dosyayı ağırlaştırır.

Destek kenarı her modelde aynı işe yaramaz

Subdivision kullanılan bir modelde destek kenarları, yumuşama sonrası biçimin korunmasına yardım eder. İki kenar birbirine yaklaştıkça geçiş daha keskin görünür. Ancak gövdeniz subdivision olmadan kullanılacaksa sırf alışkanlık olduğu için bütün yüzeylere destek çizgisi eklemek gereksiz olabilir. Önce nihai görüntü yöntemini belirleyin: sert yüzey ve chamfer mı, yoksa subdivision tabanlı biçim mi?

Düz bir yüzeyde dörtgen kullanmak düzenlemeyi kolaylaştırır; buna rağmen bütün üçgenler otomatik olarak hatalı değildir. Render motoru yüzeyleri sonuçta üçgenlere ayırır. Önemli olan özellikle eğri yüzeylerde ve deformasyon bölgelerinde kenar akışının beklenen şekli desteklemesidir. Çukurlaşan bir köşeyi yalnızca “üçgen var” diyerek değerlendirmeyin; yüzey normallerini ve noktaların konumunu da kontrol edin.

Smoothing ile geometriyi ayırın

Smoothing grupları veya normal düzenlemeleri, iki yüzey arasında ışığın nasıl yorumlanacağını etkiler; parçanın gerçek siluetini değiştirmez. Dış hat köşeli görünüyorsa smoothing ile bunu bütünüyle yuvarlayamazsınız. Silueti değiştirmek için geometri gerekir. Buna karşılık düz yüzeyde gereksiz bir gölgeleme çizgisi varsa önce normal ilişkisini incelemek daha doğru olabilir.

Küçük bir kontrol sahnesi kurun

Gövdenin sorunlu köşesini, bir deliğini ve bir düz yüzeyini kapsayan yakın kamera oluşturun. Aynı ışık ve malzemeyle önceki ve sonraki sürümü karşılaştırın. Temizleme sonunda poligon sayısı düşebilir veya artabilir; başarı ölçütü yalnızca sayı değildir. Ölçünün korunması, açık kenarların bilinçli olması, pahın kesişmemesi ve farklı ışık yönlerinde yüzeyin tutarlı görünmesi birlikte değerlendirilmelidir.

Kaynak: Autodesk — 3ds Max Help. Editable Poly, Chamfer ve yüzey normalleri başlıklarına bakın.